رباعی شمارهٔ ۳۶۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از مولای خود می‌خواهد تا خشنودی او را جستجو کند. او بیان می‌کند که اگر از ناپروایی او مانند باد بگذرد، حاضراست مانند شمع جانش را فدای مولایش کند و همانند قلم، هر چه او بگوید، عمل کند.