رباعی شمارهٔ ۳۷۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعری که به موضوعات عشق و زندگی می‌پردازد، بیانگر این است که چگونه شادمانی و زندگی انسان به آنچه که محبوبش یا عشقش است وابسته است. غم و اندوه به کسی نمی‌رسد که خوشی‌اش ناشی از وجود محبوبش باشد. همچنین، اشاره می‌کند که دل نباید به چیزهای آینده (نسیه) وابسته شود، زیرا ارزش زندگی در همین جهان و در کنار محبوب است.