نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۸۱ سنایی

سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خود را چو عطا دهی فراوان مستای

وز منع کسی نیز مرو نیک از جای

در منع و عطا ترا نه دستست و نه پای

بندنده خدایست و گشاینده خدای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به مفهوم عطا و منع در زندگی دارند. شاعر می‌گوید که اگر خود را به دیگران ببخشی و سخاوت به خرج دهی، در واقع باید از محدودیت‌ها و موانع دیگران فاصله بگیری. او تأکید می‌کند که در نهایت، تنها خداوند است که می‌بندد و می‌گشاید، و ما نباید خود را در قید و بند دیگران قرار دهیم.