رباعی شمارهٔ ۳۸۸ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به چشم‌های زیبای محبوبش که مانند گل نرگس است اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی محبوب به او نگاه می‌کند، مانند نرگس در تیرماه او را خواب می‌برد. همچنین، هر چه محبوب زیباتر و شکفته‌تر می‌شود، شوخی و جذابیت او نیز بیشتر می‌شود.