رباعی شمارهٔ ۳۹۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از درد فراق و اندوهی که دارد سخن می‌گوید و خود را به سوزن تشبیه می‌کند که درون سینه‌اش می‌سوزد. او امیدوار است که از این تجربه تلخ درس خوبی بگیرد و روزی مانند سوزن، خود سرنوشتش را در دست گیرد.