رباعی شمارهٔ ۴۰۹ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به عشق و دوستی می‌پردازد و از تاثیر آنها بر زندگی و روح انسان سخن می‌گوید. او به جای عقل و جان، از لذت علم، قوت و ایمان صحبت می‌کند و به خاطر دوستی معشوق، زندگی‌اش رونق می‌گیرد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که اگر نام معشوق را روی زمین بنویسند، این دوستی زنده و پایدار خواهد ماند.