رباعی شمارهٔ ۴۰۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به آرزوها و خواسته‌های خود اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر به هر کس در دنیا ارادت می‌ورزیدم، عاشق‌های زیادی در این شهر داشتم، و اگر می‌توانستم بر دل خود تسلط پیدا کنم، در هر لحظه همدم و هم‌نفسی می‌داشتم. به طور کلی، احساس تنهایی و نیاز به ارتباط در این اشعار برجسته است.