رباعی شمارهٔ ۴۱۱ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از رنج و سختی‌های زندگی‌اش صحبت می‌کند و به کبر و خودخواهی دیگران اشاره می‌کند که همواره به او آسیب می‌زنند. او ابراز می‌کند که در هر روز با دلاوری‌هایی از طرف دیگران مواجه است و به نظر می‌رسد که این وضعیت پایان‌ناپذیر است. شاعر به نوعی از تحمل و آزمایش‌هایی که بر او روا می‌رود می‌گوید و حس تنهایی و آسیب‌پذیری‌اش را بیان می‌کند.