نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۷۲ - فی قضائه و قدره و امره و صنعه سنایی

سنایی غزنوی / الباب الاوّل: در توحید باری تعالی / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

داده از حکم تو تمنّی را

امر دین را و عقل دنیی را

آنچه زاید ز عالم از امرست

وآنچه گوید نبی هم از امرست

کفر و دین خوب و زشت و کهنه و نو

یرجع الامر کلّه زی او

هرچه در زیر امر جبّارند

همه بر وفق امر بر کارند

همه مقهور و قدرتش قاهر

صنع او بر ظهورشان ظاهر

همه موقوف قدرت و حلمش

همه محبوس سابق علمش

آنکه عامی و آنکه از علماست

آنکه محکوم و آنکه از حکماست

همه را بازگشت حضرت اوست

هرکرا مُنّتی است مِنت اوست

عقل را نقل کرده اسبابش

نفس را پی بریده انسابش

نسب نفس سوی عالم جان

همچو کورست و گوهر عمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن اشاره به این دارد که همه امور دنیا و دین زیر فرمان قدرت الهی قرار دارند. هر چیزی که در عالم وجود دارد، از قبیل کفر و دین، خوب و بد، و جدید و کهنه، به فرمان الهی وابسته است. همچنین، همگان، از عموم مردم تا دانشمندان، تحت تسلط و علم خداوند هستند و بازگشت همه چیز به اراده و خواست اوست. عقل و نفس انسان‌ها نیز تحت تأثیر وضعیت عوالم و قوانین الهی قرار دارند. در نهایت، همه چیز در این دنیا موقوف به قدرت و علم خداوند است و پرتویی از او را در خود دارد.