بخش ۳۶ - صفة اصرار الاعداء والباغین لعنهم‌اللّٰه سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مفاهیمی چون نیکی و بدی، دین و دنیا، و عواقب اعمال انسان‌ها می‌پردازد. شاعر بر این نکته تأکید دارد که کسی که به رفتارهای ناپسند راضی باشد، نه به دوزخ و نه به بهشت اهمیت نمی‌دهد. او بر عقل و درک انسان تأکید می‌کند و به این موضوع می‌پردازد که فرد عاقل بر کسی می‌خندد که بدون تفکر، به دنبال دنیا و خوشی‌های زودگذر است. شاعر به خصوص بر روی واقعه عاشورا و شخصیت‌های ناپسند چون یزید و عمروعاص تأکید می‌کند و می‌گوید که کسی که از این افراد حمایت کند و به آن‌ها راضی باشد، مستحق عذاب و لعنت است. در انتها، او خود را از این افراد و اعمال آن‌ها بیزار می‌داند و بر ثنای حسین و نیکی‌های او تأکید می‌ورزد. شعر در نهایت به اهمیت نیت انسان و عواقب اقدامات او اشاره دارد.