بخش ۱۰ - اول ما خلق الله تعالی نوری سنایی
سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
تو، چه دانی چه دُرِ معنی سُفت
اندر آن دم که «لی مع الله» گفت
زآنکه بودست روز و شب مطلق
ظاهرش با تو باطنش با حق
هر که فرمان او به جا بگذاشت
کله از سر، سرش، ز تن برداشت
چهار یارش که شهسوارانند
از شرف بهترین یارانند
هر چهار، آفتاب چرخ اُمَم
بحر صدق و حیا و عدل و کرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به مفهوم عمیق و رازآلودی اشاره دارد که در مورد ارتباط انسان با خدا و ویژگی‌های واقعی اوست. در آن به این نکته اشاره می‌شود که انسان‌ها نمی‌توانند به طور کامل معنای عمیق و حقیقت وجودی را درک کنند. همچنین، اشاره به چهار ویژگی مهم (صدق، حیا، عدل و کرم) دارد که نماد بهترین صفات انسانی در راستای فرمان خدا هستند. در نهایت، به اهمیت اطاعت از دستورات الهی اشاره می‌کند و به کسانی که این اطاعت را جدی می‌گیرند، احترام و ارزش می‌دهد.