بخش ۹ - و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین سنایی
سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بلبل گلستان «ما اوحی»
شمسهٔ چرخ «الذی اسری»
دل او خازن خزانهٔ عشق
سر او مرغ آشیانهٔ عشق
صیت شرعش همه جهان بگرفت
هم زمین و هم آسمان بگرفت
انبیاء و رسل طفیل وی اند
اوست سرخیل و جمله خیل وی اند
ملکش خاک روب میدان است
عیسی اش پاسبان ایوان است
محترم بوده در جهان قدم
نور او پیش از آدم و عالم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف بلبل گلستان یعنی حضرت محمد (ص) می‌پردازد. او را به عنوان منبع عشق و نور معرفی کرده و بر مقام والای او در میان پیامبران و رسولان تأکید می‌کند. شاعر بیان می‌کند که حضرت محمد (ص) نقشی برجسته در تاریخ بشر دارد و نور او پیش از آفرینش آدم و جهان وجود داشته است. همچنین، او را محترم و مورد احترام در تمام دنیا می‌داند.