بخش ۳۴ - صفت اصحاب الطریقه سنایی
سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
رهروانی که وصل اوجویند
معتکف جمله بر در اویند
از وجود جهان خبرشان نیست
جز غم او غم دگرشان نیست
در جهانند و از جهان فارغ
همه با او، زجسم و جان فارع
سرقدم ساخته چو پرگارند
لاجرم صبح و شام در کارند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف کسانی میپردازد که تمام وجودشان در پی وصل و ارتباط با خداوند است. این افراد در حالی که در جهان زندگی میکنند، به طور کامل از آن بیخبرند و تنها غم و اندوهشان، غم وصال اوست. آنان از جسم و جان خود آزاد شدهاند و تنها به ذکر و یاد او مشغولند، مانند پرگاری که همیشه در حال حرکت است و از صبح تا شام در پی هدف خود هستند.