بخش ۵۸ - کَثْرَةُ الضَّحَکِ تُمیتُ القَلْبَ سنایی
سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بر تو بادا که خیره کم خندی
ور بخندد کسی تو نپسندی
هیچ دانی غرض از این‌ها چیست؟
هر که خندید بیش، گریست
در جهانی دهان ز خنده ببند
چون برستی ز هول حشر، بخند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشاره به این دارد که نباید به خنده‌های ظاهری دیگران دل خوش کرد. در واقع، کسانی که در ظاهر می‌خندند ممکن است در باطن غمگین باشند. پیام اصلی این است که در دنیای پر از مشکل و هول و هراس، باید احتیاط کرد و به جای خندیدن بی‌مورد، به فکر وضعیت واقعی خود و دیگران بود. وقتی انسان از نگرانی‌ها و مشکلات رهایی یابد، آن‌گاه می‌تواند بخندد.