بخش ۶۲ - فاستقم کما اُ‌مرت، و من تاب معک سنایی
سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
راستی شغل نیک بختانست
هر کراهست، نیکبخت آنست
دل زبهر چه برکسی بستی؟
راستی پیشه کن زغم رستی
گر کژی را شقاوتست اثر
راستی را سعادتست اثر
هر که او پیشه راستی دارد
نقد معنی در آستی دارد
تا در این رسته‌ای‌که مسکن‌توست
نفست ارکجروست دشمن توست
راستی کن که اندرین رسته
نشوی جز به راستی رسته
بر تو بادا که تاتوانی تو
نامهٔ ناکسان نخوانی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت راستی و صداقت می‌پردازد و بیان می‌کند که شغل و زندگی نیک، ناشی از راستی است. او می‌گوید هرچند دل به کسی ببندی، باید در کار خود راست‌گویی را پیشه کنی تا از غم‌ها رهایی یابی. به بیان دیگر، راست‌گویی باعث سعادت و خوشبختی می‌شود، در حالی که دروغ و کژی به شقاوت منتهی می‌شود. شاعر تأکید می‌کند که داشتن یک زندگی راستین، به انسان ارزش و معنای واقعی می‌دهد، و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که در این مسیر، هر کس که می‌خواهد زندگی خوبی داشته باشد باید از دروغ دوری کند و به راستی پایبند بماند.