بخش ۶۷ - وَ إِنْ مِنْکُمْ إِلّا وارِدُها کانَ علی رَبِّکَ حَتْماً مَقْضیّاً سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، داستانی درباره خرکی روایت می‌شود که از کنار دکان آهنگر می‌گذرد و به‌طور ناگهانی هیزمی از آنجا پیدا می‌کند که آتش می‌گیرد و در نهایت خر را می‌سوزاند. این داستان به نوعی به زندگی انسان‌ها اشاره دارد که مانند آن خر، اگر از مشکلات و خطرات عبور نکنند، ممکن است در نهایت دچار عواقب وخیمی شوند. شاعر همچنین به عادت‌های روزمره انسان‌ها اشاره می‌کند که بیشتر مشغول خوردن و خوابیدن هستند و در این حالت از سعادت واقعی خود غافل‌اند. در واقع، پیام شعر بر اهمیت بیداری و آگاهی در زندگی تأکید می‌کند.