شمارهٔ ۷۷ شاهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و دلبستگی عمیق به محبوب است. شاعر از درد و حسرتی که به خاطر زیبایی‌های دیگران احساس می‌کند، سخن می‌گوید. او عهد کرده که فقط به محبوب خود سجده کند و هیچ زیبایی دیگری را نمی‌پرستد. همچنین شاعر به توصیف جذابیت و بوی دل‌انگیز محبوبش می‌پردازد و می‌گوید که هیچ زیبایی دیگری نمی‌تواند جایگزین او شود. در نهایت، عشق او به محبوبش به قدری عمیق است که حتی فکر کردن به دیگران برایش سخت است.