غزل شمارهٔ ۱۰۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی رابطه میان نور و سایه، حقیقت و خیال می‌پردازد. شاعر با اشاره به اینکه آفتاب (حقیقت) خود را در مه (پرده یا خیال) پنهان کرده، به وجود عواطف و عشق در عالم اشاره می‌کند. او به مقابله میان واقعیت و تصورات ذهنی می‌پردازد و بیان می‌کند که زندگی بدون عشق، تنها خیال است. در نهایت به ملاقات با کسی می‌رسد که در حالت مستی و خرابی، به حقیقتی عمیق‌تر دست یافته است.