غزل شمارهٔ ۱۰۷۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حال خوش و سرخوشی خود اشاره می‌کند که در میان شراب و عشق به سر می‌برد. او از حالتی مست و خمار صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که در جستجوی فنا و وحدت است. به وضوح می‌توان دید که از توبه دور شده و به شادمانی و حریفی در می‌خانه پرداخته است. همچنین، او خود را مانند خورشید و سایه‌ای می‌بیند که به وضوح کسالت و عذاب را کنار گذاشته و تنها به خوشی و عشق پرداخته است. در نهایت، اشاره به اینکه از لحاظ روحانی در حال خوشی و رضایت است و به خوبی از لذت‌های زندگی بهره‌ می‌برد.