غزل شمارهٔ ۱۰۸۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و حالتی عارفانه اشاره دارد. شاعر خود را گدای عشق و خدمتگزار معشوق می‌داند و بر این باور است که در این دنیا تنها جان و روح او اهمیت دارد. او به خرابات (جایی برای دوری از دنیا و خودسازی) اشاره می‌کند و از مستی ناشی از عشق حرف می‌زند. شاعر همچنین از زیبایی بی‌نظیر معشوق صحبت می‌کند و از او دعوت می‌کند تا به لطافت‌های زندگی توجه کند و از نعمت‌های الهی بهره‌مند شود. در نهایت، بر این نکته تأکید می‌کند که به سوی خدا هیچ تمایلی ندارد و تنها در جستجوی عشق و زیبایی است.