غزل شمارهٔ ۱۱۳۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تجربه‌های دل‌انگیز و تلخ عشق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که با درد دل، رنج هجران را تجربه کرده و سپس به وصل رسیده است. از عشق و بندگی خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید که به او مقام و نزدیکی بخشیده است. شاعر همچنین به پراکندگی دل و پیدا کردن عشق واقعی اشاره می‌کند و می‌گوید که در جستجوی آنچه می‌خواستند، به حقیقتی راه یافته‌اند. در نهایت، او از آرامشی که در دل و گنجی که در وجودش یافته، سخن می‌گوید و به نعمت‌های زیادی که بدست آورده، اشاره دارد.