غزل شمارهٔ ۱۱۴۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره حالتی از شیدایی و مستی است که شاعر به آن اشاره می‌کند. او از عشق و سرخوشی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در حالی که در دنیای مادی زندگی می‌کنند، به دنبال خوشی و لذت‌های معنوی هستند. شاعر به نوشیدن شراب و رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره دارد و معتقد است که لحظه‌های حال فرصت گرانبهایی برای شادی و پرستش آنچه دوست دارند است. در نهایت، به این نکته می‌رسد که باید از زندگی و لحظه‌های آن لذت برد و به مناسباتی از شادی و عشق پایبند بود.