غزل شمارهٔ ۱۱۳۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و رنجی که از عشق می‌کشد صحبت می‌کند و بیان می‌کند که با درد دلربی به درمان می‌رسند. او به عشق و جانان اشاره دارد و می‌گوید که با گرفتار شدن در عشق، آرامش و راحتی وجودش را پیدا کرده است. شاعر همچنین به یافتن محبوبش در دل خود و گنجی در ویرانی اشاره می‌کند. او مدتی با ساقی و دوستانش بوده و عاشقانه‌های زیادی را تجربه کرده است. در ادامه، به یوسف مصری و ارزش او که در سرزمین کنعان پیدا شده، اشاره می‌کند و در نهایت به نعمت‌های الهی در محافل رندان و سرمستان می‌پردازد.