غزل شمارهٔ ۱۱۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تشبیه میان موج و حباب می‌پردازد و به اهمیت شناخت حقیقت و معنویت اشاره می‌کند. شاعر دعوت می‌کند که در جمع بنشینیم و از آب معرفت بهره‌مند شویم. او بر روشن‌بینی تأکید دارد و بر این نکته که محبت و محبوبی در بین همه مردم وجود دارد. با تشویق به حضور در معشوقه و خرابات، شاعر به دنبال پیغام خوشی و نعمت الهی است که باید به دوستان و همراهان منتقل شود. به طور کلی، شعری است درباره عشق، شناخت و ارتباطات انسانی.