غزل شمارهٔ ۱۱۴۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دل کندن از دنیا و مادیات و پیوستن به معنویت و محبت است. شاعر اشاره دارد که پس از تلاش و کشتن عشق و دوستی در دل، متوجه می‌شود که آنچه در خیال داشته، تنها یک تصویر توهمی بوده است. در نهایت، با ورود خلیل الله (ابراهیم) به زندگی‌اش، متوجه نعمت‌های واقعی می‌شود و از دنیای فانی و دلبستگی‌های مادی فاصله می‌گیرد. شاعر به نوعی به گذر از ظواهر به عمق وجود و عشق حقیقی اشاره می‌کند.