غزل شمارهٔ ۱۱۶۹ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
جان و دل ایثار جانان کردهایم
عمر و سر در کار ایشان کردهایم
جان فدا کردیم در میدان عشق
این کرم چون شیرمردان کردهایم
جرعهٔ می را به عالم دادهایم
قیمت می نیک ارزان کردهایم
جمع بنشستیم در گلزار عشق
سنبل زلفی پریشان کردهایم
از برای گنج عشقش کنج دل
چون سرای خویش ویران کردهایم
از سر ذوق این سخن را گفتهایم
ذوق در عالم فراوان کردهایم
نعمت الله را به بزم آوردهایم
دعوتی از بهر مهمان کردهایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره عشق و ایثار است و بیانگر فداکاری عاشقانه و تلاش برای رسیدن به معشوق است. شاعر از جانفشانی در راه عشق صحبت میکند و اشاره میکند که زندگیاش را برای محبت و زیبایی معشوق صرف کرده است. او همچنین از جمع دوستان در فضایی سرشار از عشق و خوشی یاد میکند و از زحمتهایی که برای رسیدن به این عشق انجام داده، سخن میگوید. در نهایت، او ابراز میکند که با دعوت مهمانی به بزم عشق، این نعمت را به وجود آوردهاند.