غزل شمارهٔ ۱۱۷۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تجربه‌های عارفانه و روحانی شاعر است. او در آن به نور و زیبایی حق اشاره می‌کند و تأکید دارد که در هرچیز و هرجا نشانه‌های الهی را دیده است. شاعر می‌گوید چشمانش با نور الهی روشن شده و عشق واقعی را در همه‌جا حس کرده است. او همچنین به حالتی از مستی اشاره می‌کند که به سبب عشق و اشتیاق به حق به وجود آمده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که این نعمت‌ها و تجلیات از جانب خداوند است.