غزل شمارهٔ ۱۱۷۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و ارتباط عمیق با معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشق و زیبایی معشوق را در دل نگه داشته و جان خود را فدای عشق کرده است. عاشقان به خدمت عشق درآمده و در میخانه معشوق، حضور جمع زیادی از عاشقان را یادآور می‌شود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که حتی اگر پیامبر اسلام از دنیا رفته باشد، عشق و یاد نعمت‌های الهی باقی است.