غزل شمارهٔ ۱۲۵۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به زیبایی و نورانی بودن چهره حق اشاره دارد و می‌گوید که باید در هر چیزی، نور و زیبایی او را مشاهده کنیم. همچنین به این نکته تأکید می‌کند که در دنیای ظاهری اگر به عمق نگاه کنیم، می‌توانیم وجهه واقعی وجود را ببینیم. با مقایسه ماه و خورشید و ارتباط معانی موجود در آن‌ها، اشاره می‌شود که باید از آراستگی درونی و پاکی خویش بهره‌برداری کنیم. در نهایت، اشاره به نعمت‌های الهی و نیکویی نور نورالدین دارد که برکات زیادی برای انسان به ارمغان می‌آورد.