غزل شمارهٔ ۱۲۵۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر به دعوت بهنشینی و لذت بردن از زندگی و عشق می‌پردازد. شاعر به تشنگان عشق و معرفت می‌گوید که در دریای عشق بیایند و خوش بنشینند. او بیان می‌کند که وقتی عشق وارد می‌شود، عقل را کنار بگذارند و خود را به دنیای بی‌نظیر معشوق بسپارند. در نهایت، شاعر از مردم می‌خواهد که به سمت عشقی که در او هستند بیایند و از نعمت‌های معنوی بهره‌مند شوند.