نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۲۶۱ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

خوش بیا با ما درین دریا نشین

آبرو می بایدت با ما نشین

مجلس عشق است و ما مست و خراب

عاشقانه خوش بیا اینجا نشین

خانهٔ دل خلوت خالی اوست

جاودان در جنت المأوی نشین

از بلا چون کار ما بالا گرفت

گر بلائی یافتی بالا نشین

این و آن بگذار برخیز از همه

همچو ما با یار بی همتا نشین

جمله اشیا مصحف آیات اوست

شرح اسما خوان و با اسما نشین

در خرابات مغان سید بجو

سر بنه در پای خم از پا نشین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به دعوت به نشستن در مجلس عشق و آشتی با دیگران اشاره دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از مشکلات رهایی یابد و به جمعی بی‌همتا بپیوندد. او می‌گوید که عشق باعث مستی و شادابی می‌شود و recommends نشستن در جایی که دل آرامش دارد. در نهایت، شاعر بر اهمیت ارتباط با خدا و دنیا به شکل معنوی تأکید می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که از زندگی روزمره فاصله بگیرد و به عمق واقعیات بپردازد.