غزل شمارهٔ ۱۲۶۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به فراغت و خوشی دارد. شاعر از "کرمی" می‌خواهد که بیاید و در کنار هم بنشیند و از شادی و نوشیدن لذت ببرند. او می‌گوید بهتر است که در خرابات عشق با شادی زندگی کنیم و از زاهدان که به تهیدستی و زهد می‌پردازند، چیزی نمی‌توانیم بیاموزیم. همچنین، با دل شکسته باید به درویشان روی آورد و به دنبال مرهمی برای دلتنگی‌های خود باشیم. شاعر تأکید می‌کند که زندگی تنها در یک لحظه خلاصه می‌شود و باید در هر دم از آن بهره‌برداری کرد و اگر کسی به عطا و نعمت خداوند نیاز داشته باشد، باید در کنار رندهای بزرگ بنشیند.