غزل شمارهٔ ۱۲۸۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مضمون سرمستی و عشق اشاره دارد و به مخاطب می‌گوید که در حالت مستی و عشق باقی بماند. به نظر می‌رسد شاعر بر اهمیت نزدیکی و وصال تأکید می‌کند و هشدار می‌دهد که از غرور و تفاخر پرهیز کند. او همچنین به لزوم قدر دانستن دوستی‌ها و لذت بردن از صحبت با رندان اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به جستجو در معنا و حقیقت دعوت می‌کند و پیشنهاد می‌دهد تا از خودپرستی و تعلقات دنیوی بگذرد و به حقیقت و نعمت‌های الهی توجه کند.