غزل شمارهٔ ۱۲۸۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر دل را به عبور از در خانه محبوب دعوت می‌کند و از او می‌خواهد که با شوق و سرمستی از کوچه‌ای که به میکده می‌رسد عبور کند. او تأکید می‌کند که نباید هشیار و محتاط باشد و باید با طراوت و سرمستی به سمت محبوب برود. شاعر به زیبایی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که ارزش معانی و عشق را نمی‌توان تنها در ظواهر دید. در نهایت، از ناصح می‌خواهد که از نصیحت‌های بی‌محتوا بگذرد و اگر کسی خواهان عشق حقیقی است، باید به عمیق‌ترین و اصیل‌ترین تجربیات عشق نزدیک شود.