غزل شمارهٔ ۱۳۱۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی است به جستجوی عشق و حقیقت. شاعر از ما می‌خواهد که دل را از وابستگی‌ها رها کنیم و به دنبال معشوق واقعی بگردیم. او تاکید می‌کند که باید از فکر کفر دور شویم و به ایمان بپردازیم. همچنین اشاره می‌کند که باید در جستجوی آبرو و ارزش‌های واقعی باشیم و گنج‌های معنوی را در دل‌های ویران بیابیم. در نهایت، او از ما می‌خواهد که به جای زاهدی و دوری از لذات، با رندان و عاشقان همراه شویم و از نعمت‌های عشق بهره‌مند شویم.