غزل شمارهٔ ۱۳۱۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
جو چه می خواهی بیا دریا بجو
عاشقی دریا دلی اینجا بجو
یک دمی با ما در این دریا در آ
آبروی ما درین دریا بجو
هر که بینی دست او را بوسه ده
سر به پایش نه از او او را بجو
عشق را جائی معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا بجو
دست بگشا دامن خود را بگیر
حضرت یکتای بی همتا بجو
نقطه ای در دایره پنهان شده
آشکارا گفتمت پیدا بجو
نعمت الله را به چشم ما ببین
نور او در دیدهٔ بینا بجو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر دعوت می‌کند تا به جستجوی عشق و وجود خداوند پرداخته شود. او تأکید می‌کند که عشق در مکان خاصی نیست و در هر جا قابل یافتن است. با دعوت به بوسیدن دست محبوب و نیایش در دریا، شاعر به اهمیت ارتباط با معشوق و درک نعمت‌ها و وجود خداوند اشاره می‌کند. در نهایت، او از خواننده می‌خواهد تا نور و حقیقت را در چشم دل خود ببیند و در جستجوی خداوند و عشق حقیقی باشد.