غزل شمارهٔ ۱۳۱۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
تشنهٔ آب حیات از ما بجو
عین ما جوئی به عین ما بجو
بر کف ما خوش حبابی پر ز آب
در صفای جام می ما را بجو
آن چنان چشمی که بیند روی او
گر ندیدی دیدهٔ بینا بجو
گرچه کارت در جهان بالا گرفت
منصبی بالاتر از بالا بجو
دست بگشاد امن خود را بگیر
صورت و معنی بی همتا بجو
نور چشم ماست ازدیده نهان
آنچنان پنهان چنین پیدا بجو
نعمت الله جو که تا یابی مراد
نعمت الله را بیا از ما بجو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به جستجوی آب حیات و حقیقت‌های عمیق زندگی اشاره دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا به دنبال جوهره و حقیقت وجود خود باشد و با توجه به زیبایی‌ها و نعمت‌های زندگی، به سراغ معانی عمیق‌تری برود. او تاکید می‌کند که هرچه مقام و مرتبه شخص در دنیا بالاتر رود، بایستی به جستجوی موقعیت‌هایی بالاتر و معنای برتر ادامه دهد. در نهایت، شاعر به نعمت‌های الهی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که باید این نعمت‌ها را جستجو کرد تا به مراد و هدف نهایی دست یافت.