غزل شمارهٔ ۱۳۱۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به جستجوی حقیقت و عشق الهی اشاره دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا در هر گوشه و کنار، ذات و حقیقت را پیدا کند. او بر این باور است که ما از دریا آمده‌ایم و دریا وجود اصلی ماست. نور خداوندی در چشمان ماست و باید آن را در همه جا جستجو کنیم. حتی اگر در آینه‌ها هم به دنبال او باشیم، باید به حقیقت واحدی که در همه چیز وجود دارد، پی ببریم. شاعر همچنین توصیه می‌کند که به درون خویش نگریسته و یکتایی الهی را بشناسیم و در مکان‌های غیر متعارف مانند خرابات مغان، عشق و سرمستی را جستجو کنیم. در نهایت، جستجوی عاشقانه را نعمت می‌داند و تأکید می‌کند که خداوند در تمامی موجودات موجود است.