غزل شمارهٔ ۱۳۲۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به جستجوی حقیقت و عشق الهی اشاره دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد تا در دل خود به دنبال گنج‌های واقعی بگردد و جان خود را فدای عشق خدا کند. او دعوت می‌کند که به جای کینه و حسد، به آرامش و اسرار معنوی بپردازد. همچنین، از ادامه وابستگی به دنیای مادی و ناپایدار پرهیز کند و توجه خود را معطوف به نور و ایمان الهی کند. شاعر بیان می‌کند که در کنار رندان و اهل معرفت، می‌توان به حقیقت و جنت واقعی دست یافت و در نهایت از نعمت‌های الهی بهره‌مند شد.