غزل شمارهٔ ۱۳۳۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عمق تجربه‌های انسانی و جستجوی عشق الهی می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به دنبال لذت‌های سطحی و ظاهری نباشد و به این نکته توجه کند که تنها در محبت واقعی و وصال محبوب می‌تواند خوشی را بیابد. او تأکید می‌کند که در جمع رندان و مستان، محبت و وصال اصلی را جستجو کند و از دنیا و آنچه در آن است به معنی عمیق‌تر آن نگاه کند. در نهایت، شاعر به اهمیت ارتباط با خدا و دیدن حقیقت‌های عمیق‌تر زندگی اشاره می‌کند و دعوت به نزدیکی به این معانی می‌نماید.