غزل شمارهٔ ۱۳۸۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
حضور یار بی اغیار خوش بو
بهشت جاودان با یار خوش بو
دلارامی که با من در میان است
کناری با چنان دلدار خوش بو
گل با خار خوش باشد ولیکن
اگر باشد گل بی خوار خوش بو
خراباتست و ما مست و خرابیم
چنین بزم و چنان خمّار خوش بو
در این بتخانهٔ صورت به معنی
اگر یابی بت عیار خوش بو
به تیغ عشق او گر کشته گردی
فتاده بر سر بازار خوش بو
به شادی نعمت الله گر خوری می
شوی از عمر برخوردار ، خوش بو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و زیبایی است و به حضور یار محبوبی خوش بو اشاره می‌کند که لذت و آرامش را به زندگی می‌آورد. شاعر در وصف این عشق می‌گوید که حتی در مشکلات و تنهایی‌ها، وجود این یار خوش بو باعث خوشحالی و شادابی می‌شود. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که هرچند زندگی ممکن است سخت باشد، زیبایی واقعی در عشق و وجود یار نهفته است و شادی و نعمت در این عشق یافت می‌شود.