غزل شمارهٔ ۱۳۸۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به وصف عشق و تأثیرات آن بر دل و جان می‌پردازد. عشق او مانند آتش است که جان و دل را می‌سوزاند و در عین حال معلم عشق بازی و شیفتگی است. گنج عشق در دل عاشقانی است که از آن بهره‌مند شده‌اند. نور عشق از آفتاب هم فراتر می‌رود و مظاهر عشق و نوشیدی همچون جام و می در هم آمیخته‌اند. عشق منجر به فتنه‌ها و جذابیت‌های خاصی می‌شود و این حالت مستی و شور و حال را در خرابات و میخانه‌ها می‌توان دید. در نهایت، شاعر به سیادت و زیبایی محبوبش اشاره می‌کند که دل‌های بسیاری را مجذوب خود کرده است.