غزل شمارهٔ ۱۳۹۷ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و رابطه عمیق عشق را با آینه تداعی می‌کند. آینه نمادی است از حقیقت معشوق که زیبایی او را نمایان می‌کند و عشق را به مثابه شمعی می‌داند که جان او را روشن کرده است. او همچنین اشاره دارد که چهره معشوق تنها در آینه‌ای روشن و شفاف دیده می‌شود و اگر آینه مکدر باشد، زیبایی او به خوبی آشکار نخواهد شد. در نهایت، شاعر دل خود را همچون آینه‌ای روشن و باصفا توصیف می‌کند که نور عشق معشوقش بر آن می‌تابد.