غزل شمارهٔ ۱۳۹۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالت عاشقانه و مستی شاعر می‌پردازد. او از احساسات عمیق خود درباره عشق و معشوقش صحبت می‌کند و به زیبایی‌های زندگی، نوشیدنی (می) و فضای خرابات عشق اشاره می‌کند. شاعر خود را در وضعیت دیوانگی و مستی می‌بیند و می‌گوید که در بین عشق و میخواری، هیچ چیز ارزشمندتر از این دو نیست. او به ارتباط خود با خداوند و حریفش در میخانه اشاره می‌کند و به طور کلی، عشق و حالتی از سرخوشی و بی‌خیالی را به تصویر می‌کشد.