غزل شمارهٔ ۱۴۰۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بررسی مفهوم عشق و ارتباط آن با حجاب و موانع می‌پردازد. او بیان می‌کند که عشق واقعی خود یک حجاب نیست و باید از غیر عشق دوری کرد. همچنین، اشاره می‌کند که عشق و می، یعنی شراب عشق، تنها حقیقتی است که ارزش دارد و سایر چیزها در مقایسه با آن بی‌معنا هستند. گلستان در شعر نمادی از زیبایی و عشق است و اشاره به این دارد که زیبایی بدون عشق نخواهد بود. سایه و آفتاب هم نشانه‌های وابستگی و همکاری هستند و هیچ کدام بدون دیگری معنی ندارند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که بهترین حالت در زندگی این است که از می عشق بنوشیم و به غیر از آن، هیچ چیز دیگر ارزش واقعی ندارد.