غزل شمارهٔ ۱۴۱۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تأمل در زیبایی‌های الهی و آثار آن در عالم است. شاعر با اشاره به نقش و نوری که این زیبایی‌ها به چشم انسان می‌دهند، به لطافت و حسن آفریده‌های خداوند پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه حکمت و جمال در این دنیا نمایان است. همچنین، اشاره‌ای به معنویت و رهایی از قید و بندهای دنیوی دارد و به شخصیت‌های برجسته‌ای چون سید اشاره می‌کند که از محدودیت‌های دنیا آزاد هستند. در نهایت، شعر هم به لذت‌بخشی و سرمستی که از این زیبایی‌ها ایجاد می‌شود، اشاره می‌کند.