غزل شمارهٔ ۱۴۳۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
دیده صبح از تو منور شده
طرهٔ شام از تو معنبر شده
باد صبا بوی تو را یافته
عالم از آن بوی معطر شده
در نظر اهل نظر کائنات
نقش خیالیست مصور شده
صورت و معنی چو مه و آفتاب
هر دو به هم نیک برابر شده
گشته روان چشمهٔ آب حیات
رهگذر ما همه خوشتر شده
عین مسما بود اسمش از آن
آمده و اول دفتر شده
گفتهٔ نوباوهٔ سید شنو
نه سخن آنکه مکرر شده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و نورانیت صبح اشاره دارد که با روشنی منور شده است و همچنین به طراوت و عطر تازه‌ای که در فضا به وجود آمده، اشاره می‌کند. شاعر به محاسن و زیبایی‌های عالم می‌پردازد و این‌که چطور صورت و معنی، مانند ماه و خورشید به هم پیوند خورده‌اند. همچنین از جریانی یاد می‌کند که آب حیات را به نمایش می‌گذارد و باعث خوشحالی رهگذران می‌شود. در انتها، اشاره‌ای به نام و معنای عمیق آن به عنوان اسمی برای اولین دفتر زندگی دارد و یادآوری می‌کند که سخنان نو و تازه‌ای باید شنید، نه تکرارهای مکرر.