غزل شمارهٔ ۱۴۵۱ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گر به خانه روی و در بندی
به حقیقت بدان که دربندی
ملک شروان چه می‌کنی عارف
به طلب پادشاه دربندی
همدانی طلب همی کردم
یافتم آن عزیز الوندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر فردی به خانه‌ای برود و در آن را ببندد، در واقع خود را در بند کرده است. او به عارف می‌گوید که این وضعیت مشابه این است که در پی پادشاهی باشد، ولی خود را در محدودیت‌ها ببیند. سپس شاعر از شخصی به نام همدانی یاد می‌کند و بیان می‌کند که در جستجوی او بوده و حالا آن شخص عزیز را یافته است.