غزل شمارهٔ ۱۴۵۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به توصیف حال و ویژگی‌های یک جهان‌گرد و عارف می‌پردازد. شاعر به این شخص می‌گوید که تو دیده‌های بسیاری را تجربه کرده‌ای و از زیبایی‌ها و غم‌ها بهره‌مند شده‌ای. او در میان درد و رنج‌ها، زیبایی‌هایی نیز یافته و از عواطف عمیق عشق و حالتی مستانه سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از او می‌خواهد که با وجود تجربیات تلخ و دشواری‌ها، همچنان به جستجوی عشق و زیبایی ادامه دهد.