غزل شمارهٔ ۱۴۶۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
عالمی صورتست و او معنی
صورتی بس خوش و نکو معنی
صورت ار صدهزار می بینی
جز یکی را دگر مگو معنی
زلف هر صورتی که می گوئیم
می شماریم مو به مو معنی
ما ز ما عین آب می جوئیم
آب را دیده سو به سو معنی
خوش حبابی برآب در دورست
جام صورت بود در او معنی
مرد صورت پرست می گوید
همه خود صورتست کو معنی
نعمت الله را اگر یابی
دامنش گیر از او بجو معنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی رابطه میان صورت و معنی پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که عالم به صورت و معنی است و صورت‌ها ظاهری زیبا دارند، اما معنی در پشت آنها نهفته است. او تأکید می‌کند که اگرچه صورت‌ها بسیارند، اما تنها یک معنی واقعی وجود دارد. همچنین اشاره می‌شود که برای فهم حقیقت، باید به عمق چیزها توجه کنیم و از ظواهر فراتر برویم. در نهایت، شاعر از جستجوی معنی در نعمت‌های الهی سخن می‌گوید و اینکه باید به دنبال درک واقعی از امور باشیم.